EMDR: Etki Mekanizmasının Nörobiyolojik Varsayımları
Robert Stickgold
Psikiyatri Departmanı, Harvard Tıp Okulu
JOURNAL OF CLINICAL PSYCHOLOGY, Vol. 58(1), 61-75 (2002)
Hazırlayan: Özge Altan


1989’da Shapiro ilk olarak “parkta yürüyüş”ü sırasında, gözlerinin yaptığı spontane hareketlerin, rahatsız edici bir olayı düşünürken yarattığı etki ile yola çıkmıştı. Bu göz hareketlerinin, zihnindeki bilgi işleme sürecine bir çeşit etki ettiğini öne sürdü. İlk EMDR tedavilerinde, Shapiro göz hareketlerini azaltmaya ve spontane olarak ortaya çıkartmaya çalışsa da, göz hareketleri ile klinik gelişme arasındaki güçlü ilişki, tekniği, altında yatan nedenlerin sorgulandığı bir konuma getirdi. Göz hareketlerinin, hızı, sayısı, hatta bilateral diğer uyarımlar pek çok çalışmanın araştırma konusu oldu. TSSB tedavisinde, her türlü çift taraflı uyarımın etkili olduğu sonucu görüldü.

Bu çalışma, EMDR’ın etkinliğinin incelendiği literatürünün özeti niteliğinde bir çalışma değil. Burada kurduğumuz her bağlantının kanıtları var diye bir iddiamız da yok. Tümdengelim bilimsel işlemlerle EMDR’ın işe yaradığını kanıtlamak gibi bir niyetimiz de yok. Tek hedefimiz, EMDR’ın nasıl çalıştığına dair yapılan modern nörobiyoloji ve kognitif nörobilimle uyumlu makul açıklamaları göstermek ve EMDR işleyiş mekanizmasını araştırmak üzere yapılacak ileriki araştırmalara temel oluşturabilmek. Bizim için bu, EMDR’ın çalışma mekanizmasını anlamak ve TSSB’yi genel olarak daha iyi anlayabilmek için önemli bir adımdır...